„Tak się czasem dzieje, że dorośli przestają razem mieszkać. My tak zrobimy, jednak i mama i tata kochają cię niezmiennie”… o rozwodzie słów kilka.

Jak rozmawiać z dzieckiem o rozstaniu?

-najważniejsze- rozmawiać należy w dzieckiem, gdy PODJĘLIŚCIE już decyzję, a nie gdy się nad nią zastanawiacie.

-rozmowę przeprowadźcie przed wyprowadzką, ale sam jej moment zaplanujcie tak, by nastąpił on podczas nieobecności dziecka

-o ile to możliwe, rozmawiajcie z dzieckiem we dwoje – dostanie spójną informację o tym, co się dzieje. Przekażcie dziecku niezbędne, konkretne informacje o tym, co się teraz będzie działo, co się zmieni, a co nie.

-powiedzcie dziecku o swojej decyzji wprost: „postanowiliśmy, że nie będziemy mieszkać razem”, uzasadnijcie ją, bez wchodzenia w szczegóły, stosownie do wieku dziecka np. „nie jest nam dobrze ze sobą, nie umiemy się już ze sobą porozumieć”. Uwaga! Mimo wielu emocji nie lokujcie winy w drugim rodzicu- dziecku jest wystarczająco ciężko.

-zaakcentujcie, że to wy się rozstajecie, ale dla niego zawsze będziecie rodzicami – to się nigdy nie zmieni. Będziecie też współpracować ze sobą w sprawach dotyczących jego osoby i życia. Zapewnijcie dziecko o waszej miłości.

-zapewnijcie, że wasze rozstanie nie jest jego winą ani skutkiem jego zachowania, ale TYLKO gdy przypuszczacie, że dziecko może się obwiniać.

A co po rozwodzie?

O tym niebawem.

Dodaj komentarz