Dzieci a koronawirus- jak rozmawiać?

Opracowanie Amerykańskiej Akademii Psychiatrii Dzieci i Młodzieży dotyczące rozmowy z dziećmi i adolescentami o aktualnych wydarzeniach:

  1. Ważne, by stworzyć dzieciom wspierające środowisko, tak aby czuło się bezpiecznie zadając pytania. Jeśli dziecko nie wykazuje gotowości, nie zmuszaj go do rozmowy.
  2. Odpowiadaj szczerze na zadawane Ci przez dziecko pytania, mając na uwadze jego wiek i wrażliwość.
  3. Używaj zrozumiałych dla dziecka słów. Dostosuj formę komunikacji do wieku, umiejętności i poziomu rozwoju dziecka.
  4. Korzystaj z wiarygodnych źródeł informacji (np. raporty WHO czy gov).
    https://www.gov.pl/web/zdrowie/co-musisz-wiedziec-o-koronawirusie
    https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019
  5. Bądź przygotowany na to, że wielokrotnie będziesz powtarzać informację lub
    wyjaśnienia. Wielokrotne pytanie o tą samą sprawę, może być formą poszukiwania przez dziecko wsparcia.
  6. Razem z dzieckiem rozpoznajcie i nazwijcie uczucia, które mu towarzyszą. Pozwól
    dziecku odczuć, że jego pytania i zmartwienia są ważne i odpowiednie.
  7. Pamiętaj, że dzieci podchodzą do każdej sytuacji bardzo indywidualnie. Mogą wykazywać oznaki zamartwiania się o krewnych, przyjaciół i znajomych. Mogą bać się o własne bezpieczeństwo i bezpieczeństwo członków rodziny. Pytać o rodzinę lub znajomych mieszkających za granicą.
  8. Wspieraj dziecko, ale nie dawaj obietnic bez pokrycia. Możesz zapewnić dziecku
    poczucie bezpieczeństwa w domu, ale nie możesz zagwarantować, że nikt w obrębie regionu nie zachoruje.
  9. Uświadom dziecko, że osoby dotknięte koronawirusem otrzymują pomoc. To dobra okazja, by pokazać dzieciom, że gdy dzieje się coś przerażającego lub złego, zawsze można zwrócić się o pomoc i są ku temu odpowiednie służby.
  10. Dzieci uczą się od najbliższych dorosłych: rodziców i nauczycieli. Będą obserwować Twoje zachowanie i reakcje na wiadomości dotyczące wirusa. Uczą się również poprzez słuchanie rozmów dorosłych, pamiętaj o tym.
  11. Niewskazane jest nadmierne oglądanie przez dziecko telewizji i słuchanie wiadomości. Tego typu działania mogą wywoływać nadmierny lęk i napięcie.
  12. Dzieci, które doświadczyły poważnej choroby lub straty mogą być wyjątkowo wrażliwe i wykazywać nadmierne reakcje na obrazy i raporty prezentowane w mediach dotyczące choroby i śmierci. Te dzieci wymagają dodatkowej uwagi i wsparcia z Waszej strony.
  13. Szczególnej troski i monitorowania wymagają następujące objawy ze strony dziecka: zaburzenia snu, nadmierne zamartwianie się, lęki na temat śmierci i choroby. Nasilone mogą wymagać konsultacji psychologicznej.
  14. Mimo, że osoby dorosłe mogą być stale zainteresowane codziennymi wydarzeniami, pamiętajmy, że większość dzieci chce być po prostu dziećmi. Mogą nie wykazywać zainteresowania sytuacją lub nie chcieć myśleć o tym co dzieje się w kraju lub za granicą. Będą wolały grać w gry, bawić się, czy czytać książki i warto im na to pozwolić z zachowaniem aktualnych wskazań prozdrowotnych i profilaktycznych.
    Sytuacja zagrożenia zdrowia jest trudna do zrozumienia i zaakceptowania. Nic więc dziwnego, że wiele dzieci może czuć się zagubionych, wystraszonych. Jako dbający dorośli, możemy pomóc poprzez słuchanie oraz odpowiadanie w sposób wspierający, szczery i zrozumiały. Na szczęście często dzieci wykazują dużą odporność psychiczną, ważne jest jednak, by tworzyć bezpieczne i otwarte środowisko, w którym dzieci będą czuły się swobodnie zadając pytania. Możemy skutecznie pomóc dzieciom w radzeniu sobie w stresujących wydarzeniach i zminimalizować odczuwane napięcie.
    Na podstawie:
    Fassler, D. (2020). Talking with children about coronavirus (COVID19). American Academy of Child and Adolescent Psychiatry. [dostępny www.aacap.org 13.03.2020].